Yeşil Pençeli Canavar ile bildirilmiş tek karşılaşma Ohio Nehrinin huzurlu sularında gerçekleşmiştir.
21 Ağustos 1955 tarihinde, Bayan Darwin Johnson Evansville, Indiana ya yakın Ohio Nehrinin yüzeyinin altında iğrenç bir yaratık olduğunu iddia ettiği korkunç bir karşılaşma yaşadı. Bayan Chris Lamble isimli arkadaşı ile yavaşça yüzerek suyun tadını çıkaran bayan Johnson,ın dizi aniden büyük tüylü bir, pençe gibi eller tarafında tutulduğu iddia edildi..
Yeraltı Şehirleri Gizemi
Yüzyıllar boyunca biz mağaralara ve yeryüzündeki derin tünellere, şeytanlar ve canavarlar alemlerine giden yeraltı pasajları olarak hikayeler anlattık. Bu efsaneler ile şaşırtıcı bir gerçeği gizlemek mümkün mü? Belki gerçekten ayaklarımızın altında gizemli yerler ve açıklanamayan efsaneler vardır, bu dünyanın olmayan. Yeraltı tesisleri, ve hatta tüm şehirler, her zaman dünyanın mitlerinde ve dinlerin çoğunda rivayet edilmiştir. Bazıları tespit edilmiştir, fakat diğerleri de sadece insanlığa i kitaplarda açıklanmaktadır. Bu gezegen ve genellikle tüm ülkelere geçiş sağlayan , binlerce kilometre uzanan farklı yerlere bağlanan yeraltı ağlarının bulunduğu rivayet edilir . Geleneklere göre, bu siteler çoğunlukla yeraltı dünyasına giden yeraltı erişim vardı. ‘Yeraltı’ nda eş zamanlı olarak , kötü varlıkların var olduğu hayali bir yer olduğu kabul edilse de, dini gelenekleri belirli bir coğrafya da , bunların mümkünatını kabul eder .
Dev WUHNAN Karakurbağaları
Bu devasa, albino, kurbağa gibi canlıların Çin’in izole eyaleti Hubei nin karanlık bir köşesinde pusuda beklediği söyleniyor. Bu büyüleyici efsane Wuhnan olarak bilinen merkezi Çin’in Hubei eyaletinin ıssız, dağlık bölgeden bize geliyor. Yerel balıkçılara göre, derin su olan gorges – Bao Fung Gölü üzerindeki bölgede,doymak bilmez iştahları ile en rahatsız edici amfibi, devasa beyaz tenli kurbağa canlıların olduğu söyleniyor.
Yarı İblis: İblis kanına sahip olan insandır.
Annesi veya babasından ;birisi iblis, diğeri insan
olup bunun sonucunda dünyaya gelen çocuklar
yarı iblis (half-demon) dir.
Türk Kültüründe “Yada Taşı“ Türk kültür tarihine baktığımızda, yada taşı diye bilinen taş vasıtası ile, bir nevi sihir yoluyla kar ve yağmur yağdırıldığının pek çok örneklerine rastlamaktayız. Bu hususta Çin kaynaklarında olduğu gibi İslam kaynaklarında(Arap, Fars ve Osmanlı) da bilgi vardır. Arapça İslam kaynaklarında hacerü’l metar, Farsça kaynaklarda seng-i metar (yağmur taşı), seng-i ceda (ceda taşı) diye geçen taşa, muhtelif Türk lehçelerinden Yakutça’ da sata, Altaycada cata, Kıpçak grubu lehçelerinde cay adı verilir. Yağmur taşını, yat diye isimlendiren Kaşgarlı Mahmud, “Bir türlü kamlık(kahinliktir). Belli başlı taşlarla (yada taşı ile) yapılır. Böylelikle yağmur ve kar yağdırılır; rüzgar estirilir. Bu, Türkler arasında tanınmış bir şeydir. Ben bunu Yağma ülkesinde gözümle gördüm. Orada bir yangın olmuştu, mevsim yaz idi; bu suretle kar yağdırılırdı ve Ulu Tanrı’nın izniyle yangın söndürüldü” demektedir.