İlk kar tanesinin yere düşmesinin ardından iki hafta geçmişti, her yer büyük beyaz ve huzur veren bir örtü ile kaplanmış gibiydi, hala havada lapa lapa yağan kar, bazen soğuk ve keskin bir rüzgarla karışıp insanı iliklerine dek üşütmekteydi,
Üzerine hiç basılmamış karları ezerek ve çıkardığı sesin insanı sakinleştirdiğini düşünerek karla kaplı ağaçların arasından yaşlı bir adam çıktı, kış sadece güzelliği ile değil, soğuğu ile de insanların ısınmak için ormanda ağaç ve kalın dallar kesmelerini sağlayan bir lütuftu.
Kardaki İzler – Kısa Korku Öyküleri
